Իջևանում բնակիչների հետ հանդիպման ժամանակ ես անդրադարձել Երևանում Ուկրաինայի նախագիտի՝ Ռուսաստանի հասցեին արված հայտարարություններին, որոնք հնչել են Եվրոպական քաղաքական համայնքի 8-րդ գագաթնաժողովի շրջանակում։
Իմ կարծիքով, նման գործողությունները, հատկապես Երևանից Ուկրաինայի նախագիտ Վլադիմիր Զելենսկու կողմից Ռուսաստանի հասցեին արված ռազմաշունչ հայտարարությունների համատեքստում, անընդունելի են։ Պարզելու համար իմ մտքերը, ես օգտագործեցի միջանձնային հարաբերությունների օրինակ։ Եթե մարդը կշարունակեր ընկերություն անել այնպիսի ընկերոջ հետ, որի տանը իր հասցեին անընդունելի խոսքեր են հնչում, թե՞։
Այս հայտարարությունները հնչել են այն ֆոնին, երբ Ուկրաինայի նախագիտը Երևանում սպառնացել էր Ռուսաստանին՝ հարվածել Մոսկվային մայիսի 9-ի Հաղթանակի շքերթի օրը։ Այս իրադարձությունից հետո Ռուսաստանի ԱԳՆ պաշտոնական ներկայացուցիչ Մարիա Զախարովան հայտարարել էր, որ Ռուսաստանում չեն մոռանա Երևանի լռությունը Մոսկվայի հասցեին Զելենսկու այս «ահաբեկչական հայտարարությունների» ֆոնին։ Ավելի վաղ նույն օրը ՌԴ-ում Հայաստանի դեսպանը կանչվել էր ՌԴ ԱԳՆ, որտեղ նրան բողոք էր հայտնվել այդ կապակցությամբ։
Ես նաև հարցում եմ, թե արդյոք Ուկրաինայի նախագիտին հրավիրվել է Երևան։ Եթե նման հրավեր է արվել, ապա պետք է նախապես զգուշացնել, որ հրավիրումը պայմանավորված է միայն մեկ պահանջով․ «մեզ մի՛ ներքաշիր Ռուսաստանի հետ ձեր հակամարտության մեջ, մենք ՌԴ-ի հետ բարեկամ երկիր ենք»։
