Իրավապահ մարմինների կողմից անչափահասի նկատմամբ սեռական բնույթի բռնի գործողություններ կատարելու փաստի առթիվ հարուցված քրեական գործերի շրջանակներում իրականացվող գործողությունների բացակայությունը ստեղծում է մանկապիղծների անձեռնմխելիության տպավորություն։
Այս տարվա փետրվարին և ապրիլին Վեդի քաղաքում հարուցվել են երկու քրեական գործ՝ կապված երկու քույրերի նկատմամբ սեռական բռնության դեպքերի հետ։ Սակայն, ինչպես նշում է փաստաբան Լուսինե Մարտիրոսյանը, ոստիկանությունը, քննչական կոմիտեն և դատախազությունը չեն ձեռնարկում որևէ գործողություն՝ այդ հանցագործությունները բացահայտելու և պատասխանատվության ենթարկելու համար։
Փաստաբանի խոսքով՝ նախաձեռնված գործերի շրջանակներում չեն կատարվում նույնիսկ ամենաբազիսական քննչական գործողություններ։ Չնայած ենթադրյալ հանցագործների՝ Արթուր Երեմյանի (58 տարեկան) և Դավիթ Այնազյանի (65 տարեկան), մասին կոնկրետ տվյալների առկայությանը, մի դեպքում ձերբակալում չի կատարվել, մյուս դեպքում՝ մեղադրյալին ձերբակալել են, սակայն շուտով ազատ են արձակել։
«Խուզարկություններ չեն կատարվում, բջջային հեռախոսները չեն առգրավվում, դրանց թվային փորձաքննություն չի իրականացվում, հեռախոսազանգերի տպագրություններ չեն պահանջվում, դատաքրեագիտական փորձաքննություններ չեն նշանակվում, հագուստը չի առգրավվում, դեպքի վայրի զննություն չի կատարվում, տուժողների հետ հոգեբաններ չեն աշխատում», — նշում է Մարտիրոսյանը՝ ընդգծելով, որ այս ամենով հանդերձ հանցագործները շարունակում են ազատության մեջ մնալ։
Փաստաբանը նշում է, որ իրավապահ մարմինների անգործության հետևանքով նոր դրվագներ են արձանագրվում, ինչը, նրա խոսքով, ստեղծում է մի իրավիճակ, երբ երկրում մանկապիղծները ստանում են լիարժեք պաշտպանություն և հովանավորչություն՝ փաստացի անձեռնմխելիություն։
Այս դեպքի մասին առաջինը հրապարակել էր լրագրող Սյուզի Բադոյանը, ով իր ֆեյսբուքյան էջում անդրադարձել էր երկու քույրերի նկատմամբ սեռական բռնության դեպքերին։
Մարտիրոսյանը քննադատում է Քննչական կոմիտեի մամուլի խոսնակի վերջին հրապարակումը՝ նշելով, որ այն ստեղծում է հետաքննություն անցկացնելու տպավորություն, սակայն իրականում ոչինչ չի փոխվում։ Նրա կարծիքով՝ բոլոր անձինք, այդ թվում՝ իրենք իրավապահ մարմինների ներկայացուցիչները, պետք է պատասխան տան՝ իրենց գործողությունների, և առավել կարևորը՝ անգործության համար։