Ստամբուլում տեղի ունեցած Միջխորհրդարանական միության 152-րդ վեհաժողովի ընթացքում ելույթ ունեցել է Հայաստանի Ազգային Ժողովի պատվիրակության անդամ Հասմիկ Հակոբյանը։
Իմ ելույթի սկզբում ցանկանում եմ նշել, որ Հայաստանը մտնում է կայունության նոր դարաշրջան։ Մեզ համար բարոյական հրամայական է դառնալ խաղաղության և ժողովրդավարության կառուցվածքը, որը հիմք է հանդիսանում մեր երկրի ապագայի համար։
Հայաստանի կողմից ընտրված տեսլականը՝ «Իրական Հայաստանը», հիմնված է երկու հիմնարար սկզբունքների՝ խաղաղության և ժողովրդավարության անշրջելիության վրա։ Այս երկու սկզբունքները, մեր համոզմամբ, ոչ միայն մեր երկրի, այլև ամբողջ տարածաշրջանի կայունության և բարգավաճման հիմքն են։
Մենք վերջին տարիներին հասել ենք պատմականորեն կարևոր պայմանավորվածության։ 2025 թվականի օգոստոսի 8-ին Հայաստանը և Ադրբեջանը ստորագրեցին համատեղ հռչակագիր, որը, իմ կարծիքով, ավելին է, քան պարզապես կարևոր իրադարձություն։ Այն փոխադարձ ինքնիշխանության հանձնառություն է՝ ամրագրված 1991 թվականի Ալմա-Աթայի հռչակագրում։
Այս պայմանավորվածության արդյունքում տասնամյակների ընթացքում առաջին անգամ մենք արդեն գրեթե երկու տարի է ունենք սահմաններում զոհեր չգրանցելու փաստ։ Զենքերի լռությունը, որը մեր հույսի ամենահզոր ուղերձն է, ցույց է տալիս, որ խաղաղությունը դառնում է տևական, երբ այն իրական օգուտներ է բերում մարդկանց։
Հայաստանը, օգտագործելով այս հնարավորությունը, ակտիվորեն աշխատում է տարածաշրջանը վերածել հաղորդակցության հանգույցի։ «Թրամփի ուղի՝ հանուն միջազգային խաղաղության և բարգավաճման» (ԹՐԻՓՓ) ծրագրի շրջանակում անցյալ տարվա նոյեմբերին Ադրբեջանից բեռնատար գնացքը հասավ Հայաստան Վրաստանի տարածքով՝ 1991 թվականից ի վեր առաջին անգամ։ Մենք պատրաստ ենք նաև նպաստել Ադրբեջանի և Թուրքիայի միջև տարանցիկ փոխադրումներին՝ հավատալով, որ փոխկախվածությունը թշնամանքի լավագույն հակաթույնն է։
Մենք գիտակցում ենք, որ խաղաղությունը պահանջում է անընդհատ ջանքեր և դիվանագիտական հմտություն։ Հայաստանը դիվանագիտության միջոցով ապահովել է իր քաղաքացիների վերադարձը գերությունից, ինչը հայտնի է որպես մարդասիրական հաղթանակ։
Մոտենալով 2026 թվականի խորհրդարանական ընտրություններին՝ մեր նպատակն է խաղաղությունն ու ժողովրդավարությունը դարձնել անշրջելի։ Մենք հասկացել ենք, որ մեր ճակատագրերը փոխկապակցված են։ Եթե մենք չապահովենք մեր խաղաղությունը, ոչ ոք դա չի անի։ Հայաստանը պատրաստ է կառուցել ապագա, որտեղ սահմանները խոչընդոտներ չեն, այլ համագործակցության դարպասներ։
