Որպես «Հայաստան» խմբակցության պատգամավոր՝ ես հրահանգում եմ մի շարք հարցեր, որոնք, իմ կարծիքով, պահանջում են հասարակական լայն քննարկում և իշխանությունների կողմից ավելի մանրակրկիտ մոտեցում։
Առաջին հերթին, մտահոգություն եմ հայտնում՝ արդյոք մեր երկրի իշխանությունները կօգտագործեն ԱՄՆ փոխնախագահ Ջեյ Դի Վենսի կանխատեսված այցը՝ որպես ճնշման գործիք՝ Բաքվի վրա՝ բոլոր հայ ռազմագերիներին ազատ արձակելու նպատակով։ Թեև ռազմագերիների ազատ արձակումը հայկական կողմի առաջնահերթ պահանջներից է, ես մտահոգ եմ, թե արդյոք այս հարցը կլինի բանակցությունների կենտրոնում, թե՞ պարզապես կօգտագործվի որպես ռազմաքաղաքական մանիպուլյացիա։ Ընդդիմությունն ու հասարակությունը պետք է ակտիվորեն ներգրավվեն այս խնդրի լուծման գործընթացում՝ ապահովելով, որ այն լինի բանակցությունների հիմնական թեմա։
Երկրորդ, ես քննադատում եմ «Թրամփի ուղու» (TRIPP) նախագծի ներկայիս ձևակերպումը՝ որպես սահմանների ապաշրջափակման միջոց։ Այս նախագիծը, ինչպես ներկայացված է, ոչ մի կերպ չի կարգավորում սահմանների ապաշրջափակման հարցը։ Իրական ապաշրջափակումը կկայանա, երբ կգործեն երկաթուղին և Երասխ-Ադրբեջանի սահման ավտոմայրուղին Նախիջևանի շրջանում, ինչպես նաև ճանապարհը Նախիջևանից դեպի Ղազախ։ Սա պահանջում է փոխադարձ առավելությունների իրականացում, ինչը նախատեսված է 2025 թվականի օգոստոսի 8-ի փաստաթղթում։ Հայաստանի իշխանությունները պետք է ունենան բազմակողմանի, փոխադարձության սկզբունքով հիմնված պահանջներ։
Ադրբեջանին տրամադրվող միջանցքի դիմաց Բաքուն թույլ է տալիս երրորդ երկրներից ապրանքների ներմուծում, բայց ոչ արտահանում, ինչը, իմ կարծիքով, հակասում է փոխադարձության սկզբունքին։ Այսպիսով, ապահովելով միայն մեկ կողմի շահերը, նախագիծը դառնում է անհավասար և կարող է հանգեցնել նոր ճնշումների։
Երրորդ, անդրադառնալով ատոմային էներգետիկայի ոլորտին՝ ես պնդում եմ, որ Հայաստանը իրավունք չունի հրաժարվել ատոմային Էներգետիկայից, քանի որ դա ունի աշխարհաքաղաքական նշանակություն։ Նոր ատոմակայանի կառուցումը պայմանավորված է ոչ միայն տեխնիկական, այլև քաղաքական պայմանավորվածությունների հետ։ Դա ապահովում է էներգետիկ անկախություն և խաղաղության պայմաններում երկրի զարգացման հնարավորություն։
Վերջում, ուշադրություն եմ դարձնում ԱՄՆ-ի շահերին Հայաստանին առնչվող նախագծերում, մասնավորապես՝ բնական հարստությունների և հազվագյուտ մետաղների հանքային պաշարների հետ կապված։ Ամերիկացիները չեն էլ թաքցնում, որ հետաքրքրված են Սյունիքի հանքային պաշարներով, ինչը հստակ նշված է հայ-ամերիկյան փաստաթղթերում։ Սա պահանջում է, որ իշխանությունները լինեն բաց և հստակ՝ հասարակության հետ՝ այս հարցի շուրջ իրենց մոտեցումների վերաբերյալ։ Հայաստանը պետք է ապահովի, որ իր ռեսուրսները օգտագործվեն բացառապես երկրի շահերով և բնապահպանական ստանդարտներին համապատասխան։
