Ես համաձայն եմ «Հայաստան» խմբակցության կողմից արված գնահատականի՝ Եվրոպայի խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովի (ԵԽԽՎ) հայաստանյան ընտրությունների վերաբերյալ միջանկյալ հայտարարությանը։ Այս գնահատականը բացահայտում է մի դառը իրողություն, որը միջազգային որոշ կառույցներ համառորեն նախընտրում են չտեսնել։
Մենք չենք կարող խոսել «կառուցողական համագործակցության» կամ «ժողովրդավարական ընտրությունների» մասին, երբ Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի վարչակազմը բացահայտորեն օգտագործում է պետության պատժիչ ողջ զինանոցը ընդդիմախոսներին ճնշելու համար։ Այս հարցում լռելը, ցավոք, նույնիսկ ավելի վատ է, քան անտեսելը։
Իրավաբանական ֆիրմայի կողմից կազմված 140 էջանոց մանրամասն զեկույցում, որը մենք արդեն ներկայացրել ենք, կան անհատական ապացույցներ, որոնք վկայում են դատական համակարգը իշխանությունների գործիք դարձնելու և Հայ Առաքելական Եկեղեցու (ՀԱԵ) դեմ համակարգված արշավ անցկացնելու մասին։
Ուստի, լիովին համաձայն եմ «Հայաստան» խմբակցության մայիսի 13-ի հայտարարության մեջ տրված գնահատականների հետ։ Երբ երկրի հիմնարար արժեքներն ու Հայաստանի հոգևոր հիմնաքարը՝ Եկեղեցին, ենթարկվում են ահմահուդ ճնշումների, միջազգային հանրության անորոշ ու ոչ հստակ գնահատականները ոչ թե զսպում են այս գործընթացը, այլ, ընդհակառակը, ստեղծում են նրա համար բարենպաստ միջավայր։ Ժամանակն է վերջ դնել երկակի ստանդարտներին։ Լռությունը, երբ խոսքի ազատությունը, իրավական պետությունը և հավատը վտանգի տակ են, մեղսակցություն է։